طراحی (drawing) واژه ای است با معانی بسیار که ساده ترین معنای آن طرح ریزی و ترسیم است. طراحی شیوهای از بیان و بازتاب ذهن خلاق انسان برای بیان معانی، مفاهیم، و ایجاد و ارتباط با شیوه های مختلف است و این مهم از طریق واژه ها (مانند شعر)، از راه صدا (مانند موسیقی)، و از طریق تصویر (مانند طراحی) صورت می پذیرد.
شاعر، پس از تسلط بر زبان، برای بیان احساسات خود حتی قواعد دستوری را در هم می ریزد و ساختار جدیدی می آفریند، طراح هم، پس از فراگیری الفبای طراحی، می تواند روشهای تازه ای برای بیان مفاهیم خود ابداع کند. طراح، همانند شاعر، با انتخاب شیوه ای مناسب و به کارگیری امکانات و مهارت خویش روشی هنری و متناسب را پیش می گیرد با این تفاوت که اولا فهم یک اثر واضح و روش هنری برای مخاطبان بیشمار اثر هنری چندان دشوار نیست و نیازی به توضیح و ترجمه ندارد. دیگر آن که انسان پیش از پیدایش خط نوشتاری با استفاده از طرح و شکل با دیگر انسان ها ارتباط برقرار می کرد و سرانجام این که طراحی ساده ترین شکل توصیف است و دقیقا به همین علت است که اقوام بدوی و ابتدایی این شیوه را برای تأمین نیازهای ارتباطی خود برگزیده اند. طراحی در واقع گونه ای از بازنمایی تصویری با نقش آفرینی است که عمدتا با تأكيد بر عنصر خط شکل می گیرد. ممکن است ترسیم مقدماتی به منظور طراحی یا اثر هنری مستقلی باشد. کشیدن خط روی سطح ساده ترین نوع بیان به روش تصویری است که با طراحی عینیت می یابد و برای بیننده ملموس می شود. بنابراین، خط ساده ترین عنصر در بیان تصویری و به ویژه در طراحی است.
طراحی وسیله ای برای انتقال اندیشه و ایجاد ارتباط از طریق ترسیم و ترکیب خطها با هم است، ولی رسم این خط بسیار ساده بر کاغذ با هماهنگی چند عامل فیزیکی و ذهنی صورت می پذیرد که عبارت اند از دیدن، یافتن، اندیشیدن، تحلیل کردن، و انتقال یا اجرا کردن طراحی همچنین محصول هماهنگی میان چشم، دست، ابزار، و اندیشه هنرمند است.
